Në datat 21–31 janar 2026, përkujtohet 106-vjetori i Kongresit të Lushnjës, një nga ngjarjet më të rëndësishme të historisë moderne shqiptare, që vendosi themelet e konsolidimit të shtetit, forcimit të pavarësisë dhe mbrojtjes së tërësisë territoriale të vendit.
Kongresi u mbajt në janar të vitit 1920 në qytetin e Lushnjës, me pjesëmarrjen e rreth 50 delegatëve nga pothuajse të gjitha krahinat e Shqipërisë. Në një situatë të vështirë politike dhe ndërkombëtare, delegatët morën vendime historike: rrëzuan Qeverinë e Durrësit, krijuan një qeveri të re kombëtare të drejtuar nga Sulejman Delvina, formuan Këshillin e Lartë dhe Këshillin Kombëtar, si dhe miratuan një akt kushtetues që ripohoi sovranitetin e plotë të Shqipërisë.
Një rol të veçantë në këtë proces pati edhe mbështetja morale dhe atdhetare e komuniteteve fetare, veçanërisht e komunitetit bektashian. Bektashizmi, i njohur për frymën e tolerancës, harmonisë dhe bashkëjetesës, ka qenë historikisht i lidhur ngushtë me çështjen kombëtare shqiptare. Deviza bektashiane “Pa atdhe, nuk ka fe” mishëron qartë frymën e Kongresit të Lushnjës, ku interesi i vendit u vendos mbi çdo ndarje fetare, politike apo krahinore.
Kontributi i klerikëve dhe besimtarëve bektashianë në mbështetjen e pavarësisë dhe të unitetit kombëtar dëshmon se vlerat shpirtërore dhe ato atdhetare ecin paralelisht në historinë shqiptare, duke krijuar një model unik të bashkëjetesës dhe përgjegjësisë qytetare.
106 vite më pas, Kongresi i Lushnjës mbetet një pikë referimi për identitetin tonë kombëtar dhe për detyrimin që kemi ndaj brezave të ardhshëm për të ruajtur unitetin, lirinë dhe stabilitetin e vendit.
