Në një atmosferë solemniteti dhe përkushtimi shpirtëror, ditën e enjte, 6 gusht 2026, u zhvillua ceremonia përkujtimore me rastin e 176-vjetorit të themelimit të teqesë së Shëmbërdhenjit (1850–2026). Në këtë aktivitet morën pjesë Kryegjyshi Botëror Bektashian, Shenjtëria e Tij, Haxhi Dede Baba Edmond Brahimaj, klerikë bektashinj, përfaqësues të institucioneve shtetërore, besimtarë dhe banorë të zonës, mes tyre edhe të ftuar të shumtë, të cilët u mblodhën për të nderuar historinë dhe kontributin e kësaj vatre të shenjtë në jetën shpirtërore, kulturore dhe atdhetare të vendit. Në fjalën e tij, Kryegjyshi vlerësoi rolin historik të teqesë dhe figurën e Baba Meleq Shëmbërdhenjit.
Përshëndetja e Kryegjyshit Botëror, Dede Edmond Brahimaj:
“Të nderuar përfaqësues të institucioneve shtetërore,
Të dashur besimtarë, miq dhe dashamirës të Selisë së Shenjtë Bektashiane dhe të Teqesë së Shenjtë të Shëmbërdhenjit,
Sot jemi mbledhur me nderim, përulësi shpirtërore dhe mirënjohje të thellë për të përkujtuar një ngjarje të rëndësishme në historinë e trashëgimisë sonë bektashiane: 176-vjetorin e themelimit të Teqesë së Shëmbërdhenjit, e cila nga viti 1850 deri në ditët tona ka qenë një vatër e shenjtë e besimit, urtësisë, kulturës dhe atdhedashurisë.
Kjo ditë nuk është vetëm një përvjetor historik. Ajo është një dëshmi e gjallë e vazhdimësisë së një institucioni shpirtëror, i cili për më shumë se një shekull e gjysmë ka ruajtur dritën e besimit, ka edukuar breza besimtarësh dhe ka shërbyer si një pikë bashkimi për njerëzit e mirë të kësaj treve dhe më gjerë.
Teqeja e Shëmbërdhenjit është një nga ato vende të bekuara ku ndërthuren historia, besimi dhe identiteti kombëtar. Që nga themelimi i saj, ajo ka qenë një shkollë e shpirtit dhe e dijes, një vend ku janë përcjellë vlerat më të larta të traditës bektashiane: dashuria për Zotin, respekti për njeriun, toleranca, paqja dhe shërbimi ndaj atdheut.
Në historinë e saj të gjatë, kjo teqe është lidhur me emra të shquar të klerit bektashian, por ndër figurat më të ndritura që e bënë emrin e saj të pavdekshëm është Baba Meleq Shëmbërdhenji, kleriku i urtë, poeti, mësuesi i shqipes dhe atdhetari i madh.
Baba Meleqi ishte një nga ata burra të rrallë që kuptuan se besimi dhe atdheu nuk janë të ndarë, por plotësojnë njëri-tjetrin në shërbim të së mirës. Ai e jetoi me përkushtim të madh parimin e trashëguar nga urtësia bektashiane: “Pa atdhe, nuk ka fe.”
Në kohët e vështira të Rilindjes Kombëtare, kur gjuha shqipe dhe arsimi kombëtar kërkonin sakrifica të mëdha, Baba Meleqi u bë një nga përhapësit më të palodhur të dijes dhe të kulturës shqiptare. Ai punoi për mësimin e gjuhës shqipe, përhapjen e librave dhe edukimin e brezave, duke dëshmuar se kleri bektashian ka qenë pjesë e pandarë e përpjekjeve të kombit shqiptar për liri, arsim dhe zhvillim.
Bashkëpunimi i tij me figura të mëdha të Rilindjes Kombëtare, veçanërisht me Naim Frashërin dhe rilindës të tjerë, tregon qartë rolin që klerikët bektashinj kanë luajtur në ruajtjen e identitetit kombëtar dhe në forcimin e ndërgjegjes shqiptare.
Të dashur vëllezër e motra,
Në këtë përvjetor të shënuar, ne kujtojmë jo vetëm gurët dhe muret e një teqeje, por shpirtin që ajo mbart. Një teqe nuk është vetëm një ndërtesë; ajo është kujtesë, është histori, është lutje dhe amanet brezash.
Sot përulemi me respekt për të gjithë baballarët dhe dervishët që kanë shërbyer në këtë vatër të shenjtë dhe që kanë ruajtur amanetin e Haxhi Bektash Veliut për të qenë gjithmonë pranë njerëzve, pranë dijes dhe pranë paqes.
Në këtë rrugëtim të gjatë të Teqesë së Shëmbërdhenjit, një vend të veçantë zë edhe përpjekja e brezave të fundit për ringritjen dhe ruajtjen e kësaj trashëgimie të çmuar, duke e kthyer atë sërish në një qendër shpirtërore dhe kulturore për besimtarët dhe vizitorët. Një vend të veçantë në vazhdimësinë e kësaj vatre të shenjtë zë edhe dervish Xhelal Resuli, i cili me përkushtim, devotshmëri dhe dashuri për traditën bektashiane vijon të shërbejë në Teqenë e Shëmbërdhenjit. Përmes shërbimit të tij shpirtëror dhe kujdesit ndaj besimtarëve, ai mban gjallë amanetin e baballarëve dhe dervishëve që kanë ndriçuar këtë vend të bekuar.
Sot, në një kohë kur bota përballet me sfida, konflikte dhe ndarje, mesazhi që vjen nga kjo teqe është më i rëndësishëm se kurrë: më shumë dashuri, më shumë mirëkuptim, më shumë paqe dhe më shumë besim tek Zoti i Madhërishëm.
Bektashizmi ka qenë dhe mbetet një udhë e harmonisë, e dialogut dhe e vëllazërisë njerëzore. Ai na mëson se njeriu lartësohet jo vetëm përmes lutjes, por edhe përmes veprës së mirë, respektit dhe shërbimit ndaj të tjerëve.
Në këtë 176-vjetor të themelimit të Teqesë së Shëmbërdhenjit, falënderojmë Zotin e Madhërishëm për këtë trashëgimi të shenjtë dhe lutemi që kjo vatër e besimit, kulturës dhe dashurisë njerëzore të vazhdojë të ndriçojë edhe për shumë breza.
Uroj që bekimet e Zotit të jenë mbi këtë teqe, mbi klerikët që shërbejnë në të, mbi besimtarët dhe mbi të gjithë ata që ruajnë me dashuri këtë trashëgimi të vyer.
Me dashuri vëllazërore ju përshëndes dhe ju uroj shëndet, paqe, mirësi dhe begati në familjet tuaja.
Zoti i Madh na bekoftë të gjithëve! Amin! ”
Ceremonia u përmbyll në një atmosferë vëllazërie, lutjeje dhe respekti për të kaluarën e vyer të teqesë së Shëmbërdhenjit, duke përcjellë mesazhin se kjo vatër e shenjtë do të vijojë të mbetet një pikëtakim i rëndësishëm i besimit, kulturës dhe vlerave njerëzore për brezat që do të vijnë. Të pranishmit shprehën mirënjohjen për rolin historik të kësaj teqeje dhe për misionin që ajo vazhdon të përmbushë në shërbim të fesë, atdheut dhe shoqërisë.
Përgatiti: Xh. Cullhaj
